قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

شب شده بود، گل آفتاب گردان داشت دنبال خورشيد ميگشت که يهو يک ستاره بهش چشمک زد، اما گل آفتابگردان سرش رو آرام آورد پايين، ميدوني چرا؟! آخه گلها هيچوقت خيانت نميکنن واسه همينه که گل آفتابگردان هميشه شبها سرش پايينه

توی دنیا چی می خوای که به پاهات بریزم

همه هستی مو من به سراپات بریزم

لب پر خنده می خوای بیا لبهام مال تو

چشم پر گریه می خوای هر دو چشمام مال تو

بیا تا برات بگم من غرورم مال تو

بزار تا فدات بشم من وجودم مال تو

اگه بازیچه می خوای بیا قلبم مال تو

اگه رودخونه می خوای سیل اشکام مال تو

چرا من بی تو بمونم نمی دونم نمی تونم

واسه زندگی کردن تو رو می خوام خوب می دونم

تو بدون عشقم تو هستی برا من زندگی هستی

تو بدون عشقم تو هستیبرا من زندگی هستی

بزار خیال کنم هنوز ترانه هامو می شنوی

هنوز هوامو داری و هنوز صدامو می شنوی

بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم

اگه تموم قصه مون هنوز ترانه سازتم

بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی

روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی

بذار خیال کنم تو دلتنگیات غروب که میشه یاد من میفتی

تویی که قصه طلوع عشقو گفتی و دوست دارم و نگفتی

بذار خیال کنم منم اونکه دلت تنگه براش

اونی که وقتی تنهایی پر میشی از خاطره هاش

اون که هنوز دوسش داری اونکه هنوز همنفسه

بذار خیال کنم منم اونی که بودنش بسه

دوباره فال حافظ و دوباره توی فالمی

بذار خیال کنم بذار اگرچه بی خیالمی

بذار خیال کنم تو دلتنگیات غروب که میشه یاد من میفتی

تویی که قصه طلوع عشقو گفتی و دوست دارم و نگفتی 

امشب براي گريه ام يک شانه مي خواهم که نيست

دراين خرابات جهان يک خانه مي خواهم که نيســـت

درغربــت چشمـــــــان تــــو تـــنهاييـــــم اواره شـــد

در وصف اين نامردمان يک واژه مي خواهم که نيست

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را در آسمانها می کشید

وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم ، نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن ، دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانت ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو ، نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

 تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام

دوست می دارم

تورا به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام

 دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم

و برفی که آب می شود

وبرای خاطر نخستین گناه

تو را به خاطر دوست داشتن

دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام

دوست می دارم 

مادر عزیزم روزت مبارک

مبارک و خجسته باد چهره ات

مبارک باد نامت

ای عشق من

گرامی باد خنده هایت

که روح مرا به پرواز در می آوری

ای عشق من

در تمام شب ها

و در همه زمان ها

تو همیشه مراقب من بودی

اما من هیچگاه این را درک نمی کردم

اما حالا خیلی دیر است

من را ببخش

حالا من تنها هستم

مملو از خجالت و شرمندگی بسیار

در تمام این سالها من باعث این درد و ناراحتی شدم

اگر تنها یکبار دیگر بشه من روی شانه های تو بخوابم

مادر من بدون تو از بین می روم

تو مانند خورشیدی هستی که به زندگانی من روشنایی می دهی

حالا چه کسی هست که اشکهای من را پاک کند

ای کاش می فهمیدم چیزی که باید امروز بفهمم

مادر...

من بدون تو از بین می روم

ای مادر.....

چگونه می توانم به تو نگاه کنم

ای مادر.....

این را پیامبرتو فرمود

در قلب من

در رویاهای من

تو با من همیشه هستی ای مادر

تو رفتی و من را ترک کردی

ای روشنایی چشمان من

ای تسلی ده شبهای من

تو رفتی و من را تنها گذاشتی

چه کسی به جز تو من را در آغوش می گیرد

چه کسی به جز تو مرا می پوشاند

چه کسی به جز تو از من محافظت می کند

مادر من را ببخش

به خاطر بی توجهی هایم

 خدايا!راه آينده تاريک است و دراز...دلم غمگين است و تنها....متبرکم کن که همه را دوست بدارم...آنان را که به من عشق می ورزند...آنان که به من ظلم روا داشته اند...حتی آنان را که از احساسم بهره کشی کرده اند...دلم را روشن کن...تا بفهمم هر گناهی از من سر زند...تو باز بر من همه چيز را می بخشی...با من بمان ای پناه ابدی....

تن تو ظهر تابستونو به یادم میاره
رنگ چشمای تو بارونو به یادم میاره
وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره
قهر تو تلخی زندونو به یادم میاره
من نیازم تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن بهترین شعر منه
تو بزرگی مث اون لحظه که بارون میزنه
تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه
تو مث خواب گل سرخی لطیفی مث خواب
من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه
تو مث وسوسه شکار یک شاپرکی
تو مث شوق رها کردن یک بادبادکی
تو همیشه مث یک قصه پر از حادثه ای
تو مث شادی خواب کردن یک عروسکی
تو قشنگی مث شکلایی که ابرا میسازن
گلای اطلسی از دیدن تو رنگ میبازن

من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون ازغصه توست
یه دفعه مثل یه آهو توی صحراها رمیدی
بس که چشم تو قشنگ بود گله گرگ رو ندیدی
دل نبود توی دلم تورو گرگا نبینن
اونا با دندون تیز به کمینت نشینن
الهی من فدای تو چه کار کنم برای تو
اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو
یه دفعه مثل پرنده قفس عشقو شکستی
پر زدی تو آسمونا رفتی اون دورا نشستی
دل نبود توی دلم گم نشی تو کوچه باغا
غروبا که تاریکه نریزن سرت کلاغا
نخوره سنگی به بالت
پرت نشه فکرو خیالت
من تموم قصه هام قصه توست
اگه غمگینه اون از غصه توست
یه دفعه مثل یه گل رفتی تو دست خزون
سیل بارون و تگرگ میومد از آسمون
بردمت تو گلخونه که نریزه رو سرت
که یه وقت خیس نشه یخ کنه بال و پرت
نشکنی زیر تگرگ نریزه از توی برگ
من تموم قصه هام قصه توست

اگه غمگینه اون از غصه توست
یه دفعه مثل یه شمع داشتی خاموش میشدی
اگه پروانه نبود تو فراموش میشدی
آره پروانه شدم که پرام سوخته شه
تا آتیش دل تو به دلم دوخته شه
که بسوزه پرو بالم که راحت شه خیالم
دارم از تو مینویسم تو که غم داره نگات
اگه دوست داشتی بگو تا بازم بگم برات
اونقده میگم تا خسته شم
با عشق تو شکسته شم

  اگر دستی نیست برای آنکه اشکهایم را از گونه هایم پاک کند ای باران تو میتوانی با قطره هایت اشکهایی که از گونه هایم سرازیر شده است را پاک کنی

 موج اگه مي دونست ساحل هيچ وقت دستشو نمي گيره براي رسيدن بهش اينقدر نفس نفس نمي زد

 زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد . با وفا ترين دوست به مرور زمان بي وفا شد . اين پرپر شد ن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است

 هر گز چشمانت را به خاطر كسي كه معني نگاهت را نمي فهمد گريان مكن

هرگز حسرتي در هيچ کجاي دنيا اين چنين يکجا جمع نمي شود که در همين سه واژه کوتاه : " او دوستم ندارد